എന്റെ പ്രിയസ്വപ്നങ്ങലോരുവഞ്ചിയില്
കെട്ടിനിരചോരുക്കി ഞാന് . ...
പുറപ്പെടുന്നു...
ജന്മ ഗേഹമേ നിനക്ക് വിട ....
പഠിപ്പും തൊങ്ങലും നിറച്ചൊരു
നാഗരികതയുടെ നഷ്ട സ്വപ്നമായ് .....
വിളക്കും വിളുതയും നിരഞ്ഞോരെന്
ഗ്രാമസൌന്ധര്യമായ് .....
കാളിന്ദീ തീരത്തൊരു വന്മര
തണലിലുറങ്ങും.....
ഗൃഹമേ നിനക്ക് വിട .....
ചുരത്തും തള്ളപ്പശു കിടാങ്ങലുമോപ്പം
സസുഖം വാണീടുന്നൊരു കൈലാസമിത് ....
മുന്ടകകൃഷികളും കാളപൂട്ടര് ---
പ്പുവിളി കാത്തിരുന്നു ഞാന്
തളര്ന്നവശനായ് നാളെരെയായ്.....
ഇനിയും മടങ്ങി വരാതോരെന് ജീവ ഗന്ധത്തെ ---
യീ മഴപെയ്തുനര്തുന്നു പുതുമന്നിന് സുഗന്ധം ... .
ഇത്തിരി നേരമീ ഭൂവില് വിളയും ഈയാറ്റകളെ
നിങ്ങളറിയുന്നോ എന്റെ പ്രാണരോധം..
നിമിഷാര്ധങ്ങളെ കല്പകങ്ങലായ് കണ്ടു
ആര്തുല്ലസിപ്പു ചെറു പക്ഷികളെ,
ത്തുള്ളിക്കളിചോലമിലക്കും താമാരപോയ്കയിലിന്നും
കണ്ടു ഞാനാ മീനിന് കൂട്ടത്തെ,
മഴക്കാലമോതാനെതും മന്ധൂകക്കൂട്ടങ്ങളും ,
കളിയും ചിരിയും നിഷ്കളങ്ക ചങ്ങാത്തവും,
ഇടിയും വെടിയും നിറയും സായം സന്ധ്യ ....
പഞ്ചാരമനലിന്റെ കോരിതരിപ്പുകളും ,
കളകളം പാടും പുഴയും,
ഇന്നെല്ലതും ---
അറിയാതരിയാതെങ്ങോട്ടു പോയറിയില്ല ...
ഈ നഷ്ട സ്വപ്നങ്ങളെ ഭാന്ധത്തിലാകി ഞാന്
പുഴയെ മുറിക്കനായ് ഒറ്റയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു ....
No comments:
Post a Comment